THERA COPPENS "Johanna en Margaretha van Constantinopel"

 THERA COPPENS, Johanna en Margareta van Constantinopel

Uitg.Meulenhoff, 2019

"...Ze had gehoord over de monsterlijke wezens 

die in de legers van de ongelovigen dienden, 

de hondskoppigen, die zich SARACENEN noemden, 

hoewel ze niet van Sara afstamden maar van Hagar..." (p.24)

Inderdaad, de Islamieten, waaronder de Saracenen, hebben steeds beweerd af te stammen van Ismael, de zoon van Hagar, een bijvrouw van Abraham. 

De Joden zijn overtuigd af te stammen van Isaac, de zoon van Sara, 

de wettige vrouw van Abraham. 

Hieruit volgt de consequentie dat de term "Saracenen" verkeerd is en "HAGARCENEN" correcter zou zijn.

Zie ook "Het museum van de Onschuld" van nobelprijswinnaar Orhan Pamuk, uitg.De Bezige Bij, pag.62 : 

"Abraham kon geen kinderen krijgen. 

Hij bad tot God : Lieve God, geef me een kind en ik zal alles doen wat u wilt. 

Tenslotte werd zijn gebed verhoord en hij kreeg een zoon, Ismail.

 Ibrahim, Abraham bij de Christenen, was de koning te rijk. (...) 

Op een nacht verscheen God aan hem in een droom : 

Nu moet je jouw kind de keel afsnijden en hem aan me offeren, zei hij..."

De Islamieten nemen niet alleen dit verhaal van de bijna-moord van de vader op de zoon over, 

zij gedenken dit ieder jaar in hun Offerfeest en vervangen Isaac door zijn halfbroer Ismael. 

ORHAN PAMUK "Istanbul"



HET TOPKAPIPALEIS IN ISTANBUL :

"Toen de Osmaanse sultans voor meer comfort, voor de afwisseling en angst voor tuberculose

het Topkapipaleis verlieten en zich vestigden in de nieuwe paleizen

die ze in Dolmabahçe en Yildiz hadden laten bouwen,

lieten vizieren, grootvizieren en prinsen daar vlak in de buurt,

op de heuvel Nisantasi, grote houten villa's neerzetten" (p.46)

" Het museum van de onschuld" en het POE-MUSEUM



p.704 : "...ik zette uiteen hoe vertrouwd het kleine, droevige, vier verdiepingen hoge huis van Edgar Allan Poe me voorkwam,


waar hij in Baltimore met zijn tante en tienjarig nichtje Virginia had gewoond;

met de laatste zou hij later trouwen.

(het Poe-museum, dat in een vandaag de dag marginale, armoedige wijk van Baltimore staat,

leek van alle musea die ik gezien had nog het allermeest op het huis van de Keskins, in hoe klein en melancholiek het was,

in hoe her eruitzag en hoe de kamers waren ingedeeld.)"

"Het museum van de onschuld" en de Islam in Turkije

p61, 62 : "...Die desinteresse kwam voor uit hun liefde voor Atatürk en hun seculiere Republikeinse opvattingen, zo verklaarden ze altijd.

Desondanks kochten ook zij, net als de meeste seculiere gegoede families, altijd een schaap voor het Offerfeest en verdeelden ze het vlees onder de armen, precies zoals de bedoeling was.


"Dat arme schaap"


"Je weet toch waarom ze schapen offeren, hè ?"


(...) Abraham kon geen kinderen krijgen. Hij bad tot God : Lieve God, geef me een kind en ik zal alles doen wat u wilt".

Ten slotte werd zijn gebed verhoord en hij kreeg een zoon, Ismael. Ibrahim, Abraham bij de christenen, was de  koning te rijk.

Hij was dol op zijn zoon, hij kuste en knuffelde hem de hele tijd, hij was in de wolken, en dankte God iedere dag.

Op een nacht verscheen God aan hem in een droom : "Nu moet je jouw kind de keel afsnijden en hem aan me offeren", zei hij.


Waarom zei hij dat ?


Moet je luisteren...

Ibrahim deed wat God gezegd had.

Hij trok zijn mes tevoorschijn en stond op het punt zijn zoon de hals door te snijden...



en toen stond daar opeens een schaap.



Waarom dan ?



God had medelijden gekregen met Ibrahim."

**********************************************************************************************



Nochtans staat in de bijbel dat het Isaac was die moest worden geofferd.