ADAM SMITH "De welvaart van landen " , 1776

ADAM SMITH ABOUT BONNIE PRINCE CHARLIE

"...Nog geen dertig jaar geleden oefende Cameron van Lochiel, een edelman uit de Schotse plaats Lochabar, nog de hoogste vorm van rechterlijk gezag uit over zijn onderdanen zonder dat hij daar wettelijk toe gemachtigd was. Diezelfde edelman, die jaarlijks nooit meer dan 500 pond aan pachtgeld inde, verzamelde in 1745 800 van zijn onderdanen om deel te nemen aan de opstand van 1745. 

Het gaat hier om de laatste Jacobitische opstand, waarbij Karel Stuart, ook wel Bonnie Prince Charlie genoemd, in opstand kwam tegen het Brits gezag. De Jacobieten wilden dat het rooms-katholieke koningshuis Stuart terugkeerde op de Britse troon. Maar de jacobitische opstand van de Schotten werd neergeslagen in de slag bij Culloden, 1764, en verloor Schotland voorgoed zijn vrijheid" (p.463)

NAPOLEON : "ENGLAND A NATION OF SHOPKEEPERS"

Napoleon read that in Smith's, Inquiry into the causes of the wealth of nations" :

"Op het eerste gezicht lijkt het stichten van een wereldrijk met het uitsluitende doel om daar een volk van klanten mee te kweken misschien een project dat alleen geschikt is voor een land van winkeliers, maar uitermate geschikt voor een land met een regering die onder invloed staat van winkeliers..." (p.673)

Napoleon als Italiaans bendeleider

SIMON SEBAG MONTEFIORE,

" DE ROMANOVS"

pag.340 :

"Napoleon Bonaparte, 

die zich tot eerste consul voor het leven had laten benoemen,

 combineerde het rationalisme van de Verlichting

en

de vrijheden van de Franse Revolutie 

met

het monarchistische conservatisme 

van een geboren autocraat 

en

de grenzeloze ambities van een Italiaanse bendeleider". 

STENDHAL, "La Chartreuse de Parme"

 

 

 

 

STENDHAL's HERO (FABRICE DEL DONGO), IN THE BATTLE OF WATERLOO :

 

"..Après la douleur morale d'avoir été si indignement trahi et volé, il en était une autre qui, à chaque instant, se faisait sentir plus vivement ! il mourait de faim. Quelques minutes plus tard, il se trouvait au milieu des premiers soldats". - Camarades, pourriez-vous me vendre un morceau de pain ?

- Tiens, cet autre qui nous prend pour des boulangers !

Ce mot dur et le ricanement général qui le suivit accablèrent Fabrice. La guerre n'était donc plus ce noble et cummun élan d'âmes amantes de la gloire qu'il s'était figuré d'après les proclamations de Napoléon ! (p.102).

 

"Ce sont comme des moutons qui se sauvent, dit Fabrice au caporal, d'un air naïf.

- Veux-tu bien te taire, blanc-bec ! dit le caporal indigné; et les trois soldats qui composaient toute son armée avec Fabrice regardèrent celui-ci d'un air de colère, comme s'il eût blasphémé. Il avait insulté la nation." (p.109)

 

"Je me souviens que ce genre d'admiration commença à son retour de Waterloo. Il était encore enfant, malgré ses dix-sept ans; sa grande inquiétude était de savoir si réellement il avait assisté à la Bataille, et dans le cas du oui, s'il pouvait dire s'être battu, lui qui n'avait marché à l'attaque  d'aucune batterie ni d'aucune colonne ennemie" (p.373).



GEORGE ORWELL "Animal Farm"

ALL ANIMALS ARE EQUAL

 

BUT SOME ANIMALS

 

ARE

MORE EQUAL

 

THAN OTHERS.

 

(p.90)

 

 

 

 

Struggle between Stalin (Napoleon) and Trotzky (Snowball) :

 

Stalin wanted revolution, but only in Russia. Trotzky wanted revolution everywhere in the world.

 

"As usual, Snowball and Napoleon were in disagreement.

 

According to Napoleon, what the animals must do was to procure firearms and train themselves in the use of them.

 

 According to Snowball, they must send out more and more pigeons and stir up rebellion among the animals on the other farms.

 

 The one argued that if they could not defend themselves they were bound to be conquered,

 

 the other argued that if rebellions happened everywhere they would have no need to defend themselves.

 

 

The animals listened first to Napoleon, then to Snowball, and could not make up their minds which was right..."

 

(Orwell, Animal Farm, p.34)

 



BALZAC "Le Colonel Chabert"

   BALZAC ET NAPOLEON.

 

 

"Lors de la liquidation, le monstre qui gouvernait alors la France a rendu par un décret la portion du fisc à la veuve du colonel. Ainsi la fortune personnelle du comte Chabert ne se monterait donc qu'à trois cent mille francs"  (p.91)

THE BORGIAS AND GONE WITH THE WIND.

"...Scarlett's eyes turned to Rhett Butler, who leaned against a tree.

Has any one of you gentlemen ever thought that there is not a cannon factory south of the Mason-Dixon line ?

Or how few iron foundries there are in the South ?


Have you thought that we would not have a single warship and that the Yankee fleet could bottle up our harbours in a week, so that we could not sell our cotton abroad ?

Why, all we have is cotton and slaves and arrogance.

Sir, said Stuart heavily, what do you mean ?


Rhett looked at him with polite but mocking eyes.

I mean, he answered, what Napoleon - perhaps you've heard of him ?- remarked once ,


God is on the side of the strongest battalion.


Arrogant devil, isn't he, he observed, looking after Butler.


He looks like one of the Borgias.

Scarlett thought quickly but could remember no family in the County of Atlanta or Savannah by that name. I don't know them.

Is he kin to them ? Who are they ?

An odd look came over Charles' face, incredulity and shame struggling with love.

Love triumphed as he realised that it was enough for a girl to be sweet and gentle and beautiful, without having an education to hamper her charms, and he made swift answer :


The Borgias were Italians.


Oh, said Scarlett, losing interest, foreigners. "