12.04.2017

MARGUERITE YOURCENAR 'L'Oeuvre au Noir"





"...Son français exquis reposait l'oreille de la bouillie flamande.


La conversation touchait à tout, sauf aux matières de la foi, mais c'était surtout..... 


Fort lié avec quelques seigneurs qui s'efforçaient de lutter contre la tyrannie de l'étranger, il les approuvait, 


tout en redoutant pour la nation belgique un bain de sang..."  (p.201,202).

In English :

His wonderful French made his ear quiet after that flemish gibberish.
 (...) he feared a slaughter for the Belgian nation..."



Marguerite Yourcenar does not hesitate to insult the Flemish language

 and make a historical falsification :

 In the sixteenth century, the time of her novel, a Belgian nation did not exist at all.


What is now Belgium and the Netherlands 

were at that time together and known as the "17 Provinces" 

under which including the countship of Flanders,

 the duchy of Brabant, the  countship of Holland and 14 others. 

Those 17 provinces had the form of a Lion and sometimes called the "Leo Belgicus". 

"La nation belgique" is for her what is now Belgium.

11.11.2017

CHOKRI BEN CHIKHA "Zoo Humain. De Blijde terugkeer van de barbaar"




"Zoo Humain. De Blijde terugkeer van de barbaar"

"...In gedachten ga ik terug naar Blankenberge, terug naar mijn baarmoeder in het zand.

Ik was vijftien, misschien zestien, en had mijn broertje meegenomen

naar het standbeeld op de zeedijk.

Zouzou was nog maar dertien, maar hij was de enige die luisterde naar mijn ideeën.

"Stel je voor, Zouzou, dat Lippens en De Bruyne de negerslaven niet waren gaan redden.

 Dat sultan Tippo Tip zijn gang was gegaan.

Wat was er dan van Congo geworden ?

Weet ik toch niet.

Een moslimstaat zou het geworden zijn, Zouzou..."   (p.69).






Chokri Ben Chikha noemt Tippu Tip een sultan. Maar wat is de historische werkelijkheid ?

Lees H.L.WESSELING, "Verdeel en heers. De deling van Afrika",
1991, uitg.Bert Bakker, p.100-101 :

Het oostelijk deel van Kongo werd in de 19de eeuw beheerst door handelaars en kolonisten uit Oost-Afrika.

Dezen werden in die tijd doorgaans "Arabieren" genoemd, maar het waren in feite wat wij thans Swahili's noemen, dat wil zeggen Oostafrikanen uit het gebied dat nominaal onder gezag van Zanzibar stond.

 De grootste potentaat in dit gebied, de man die een groot deel van Oost-Zaïre onder zijn gezag had gebracht, was Hamed ibn Mohammed, beter bekend als Tippu Tip.


Tippo Tip (1837-1905)  was in Zanzibar geboren. Zijn vader was Arabisch, zijn moeder Swahili.

 Hij was op jeugdige leeftijd naar de Kongo getrokken en had er zijn rijk gesticht aan de Lualaba.

 Van circa 1870 tot 1890 was Tippu Tip de machtigste man van Oost-Kongo.

Zijn ondergeschikten stroopten grote delen van het land af op zoek naar ivoor en slaven.

Hij oefende een ware terreur uit.

Tippo Tip was nominaal ondergeschikt aan de sultan van Zanzibar en probeerde toen de Europeanen  in dit gebied begonnen door te dringen diens soevereiniteit door de grote mogendheden erkend te krijgen, wat mislukte.

Zij erkenden de aanspraken van de sultan in het binnenland niet. Tippu Tip koos toen de zijde van Leopold II. 

Hij was voor hem van 1887 tot 1892 goeverneur in Oost-Kongo. 

Zo trad de grote slavenhandelaar in dienst van de grote slavenbestrijder.



Lees ook : M.MEREDITH, "De schatten van Afrika. Vijfduizend jaar rijkdom, hebzucht en ambitie,"
2014, uitg.De Bezige Bij, p.304 : 
Sinds de tijd waarin Livingstone door dat gebied had gereisd, in 1871, viel Manyema onder de invloedssfeer van een machtige Zanzibarische handelaar, Hamid bin Mohammed el-Moerjebi.

 Hij was beter bekend als Tippo Tip, een bijnaam die ofwel was afgeleid van zijn tic, een nerveus geknipper met zijn oogleden, ofwel, en dat hoorde Tippo Tip liever, van het geluid van geweerschoten.

Ogenschijnlijk was Tippo Tip, die in 1837 in Zanzibar was geboren als zoon van een Swahilische vader en een Omaanse moeder, trouw aan de sultan,

 maar in werkelijkheid trad hij op als een onafhankelijk heerser die het grootste deel van de Boven-Kongo in zijn macht had.
In 1886 werd de rivierbasis bij Stanley Falls onder de voet gelopen door de eigenzinnige neef van Tippo Tip.

Om een kostbare confrontatie te vermijden bood Leopold op advies van Stanley Tippo Tip de positie van Gouverneur van Oost-Congo aan.

Hij mocht naar believen ivoor verzamelen ...


De aanstelling van Tippo Tip was echter maar een tijdelijke oplossing.

 Leopold begreep dat op langere termijn een oorlog tussen de Kongo-Vrijstaat en Swahilisch-Arabische handelaren om de macht in oostelijk Congo onvermijdelijk was.

Leopolds beslissende krachtmeting met de Swahili-Arabieren van oostelijk Congo volgde kort daarna.

Die begon in 1892, toen eenheden van de Force Publique steeds dieper doordrongen in hun domein, waar ze ivoor plunderden.

Kapitein Guillaume Van Kerckhoven, officier van de Force Publique, pochte dat hij zijn zwarte soldaten tijdens militaire operaties vijf koperstaafjes betaalde voor elk mensenhoofd dat ze hem brachten.

 In april 1893 veroverde de Force Publique Kasongo, een ommuurde stad met 50.000 inwoners aan de rivier de Lualaba die door Tippo Tips zoon Sefu als hoofdstad werd gebruikt.

(Wellicht is hier het optreden van Lippens en De Bruyne te situeren).




Merk op hoe beide auteurs elkaar tegenspreken in zake de ouders van Tippo Tip.
In ieder geval was Tippo Tip geen sultan, wel de leenman van de sultan van Zanzibar. 


11.05.2017

PHILIPP BLOM " De duizelingwekkende jaren"







PHILIPP BLOM, De duizelingwekkende jaren. Europa 1900-1914, 2016, p.320 :

"Enkele minuten later, om 5.13 op de ochtend van zondag 25 juni 1909, landde de piloot op een golfbaan vlakbij Dover Castle. De Franse ingenieur Louis Blériot was de eerste mens die het Kanaal over was gevlogen. (...)
Een halfuur later zag hij tussen de wolken de beroemde witte kliffen voor zich opdoemen. Kort daarna raakten de twee fietswielen van zijn machine de grond en was de eerste mens die Groot-Brittannië door de lucht had bereikt, een feit...."






Uitleg bij foto
keramisch tegelpaneel van de firma Helman, te zien op gevel nabij atelier van Helman te Sint-Agatha-Berchem, vlak bij het station. 

9.18.2017

HANYA YANAGIHARA, "Een klein leven", 2015




HANYA YANAGIHARA, 

Een klein leven :


This book was first published in 2015.

The next year a very strange man, supporter of the unusualness, 

became the new president of the US. 

This book illustrates the atmosphere of that time,

 leading to this uncommon election.

"...een gezelschap van uitsluitend progressieven die hooglopende discussies voerden over het beleid van de Democraten, waarbij veel werd geschreeuwd over onderwerpen waar ze het nota bene allemaal over eens waren - dat zo clichématig en banaal was dat hij het wel kon uitgillen van frustratie en dat tegelijkertijd bizar genoeg zo'n charme had voor Jude en Willem..." (p.288)


*

"...en ten slotte geërgerd geweest over de filmcultuur, die een verregaande infantilisering van de acteur in de hand leek te werken..." (p.248)


*

"...Hun wereld wordt beheerst door kinderen, kleine despoten wier behoeften - school, vakantiekampen, activiteiten en bijlessen - bepalend zijn voor elke beslissing nu en in de komende tien jaar. De kinderen bepalen de duur en bestemming van de vakantie van dat jaar; zij bepalen of er geld overblijft en zo ja, waaraan dat wordt uitgegeven..."   (p.329)



*

"...Hoe broos ons rechtsstelsel eigenlijk was, zo afhankelijk van onzekere factoren, een systeem dat maar zo weinig soelaas bood en van zo weinig nut was voor degenen die de bescherming ervan het hardst nodig hadden ..." (p.377)



*

"'...Het leven was beangstigend want het was niet te bevatten. Ze zochten allemaal naar iets wat alleen van hen was, iets om de angstwekkende omvang en de onvoorstelbaarheid van de wereld op afstand te houden..."  (p.524)



*

"...Verwondering en ontzag over hoe enorm mensen wereldwijd hun best deden om te leven, zelfs in de zwaarste tijden en onder de slechtste omstandigheden. Het leven is zo droevig, dacht hij op die momenten. Het is zo droevig en toch gaan we er allemaal mee door. We klampen ons er allemaal aan vast, we zijn allemaal op zoek naar iets wat ons troost biedt..."   (p.649).

9.08.2017

HARARI "Homo Deus"



DE GESCHIEDENISVISIE VAN HARARI in "homo deus  :

"...Maar al begrepen Herodotus en Thucydides de werkelijkheid veel beter dan de auteurs van de bijbel,

de bijbel won het toch toen die twee wereldbeschouwingen botsten.

De Grieken namen de Joodse kijk op de geschiedenis over, en niet omgekeerd.

Duizend jaar na Thucycides waren de Grieken ervan overtuigd dat het wel een goddelijke straf voor hun zonden moest zijn als een of andere barbaarse horde hun land binnenviel. (...)


Nog steeds leggen Amerikaanse presidenten de eed af met hun hand op de bijbel.

En in veel landen ter wereld, waaronder de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk, zweren getuigen in de rechtszaal nog steeds op de Bijbel dat ze de waarheid zullen vertellen.

Het heeft wel iets ironisch dat ze zweren de waarheid te vertellen op een boek dat zo vol zit met verzinsels, mythen en vergissingen."
(p.183,184).